محشر و آل و اصحاب اطهر و اصل و متواصل باد و فى موقع . ضرب الخيرات و مسير البريات توفيق ازلى رفيق حضرت هدايت مرتبت محمد محمدت ، على صفوت ، حسنى عشيرت ، حسينى نسب ، عمدهء سادات عظام ، خلاصهء اتقياى كرام ، عالى عيسى ترك و موسى تجريد ، كوه عزلت و تفريد ، المؤيد من عند اللّه الغنى قطب الملة و الطريقة سيد حسنى الحسينى گردانيد تا اين بقعهء شريف و منزل لطيف را احداث نمود و وصيت فرموده كه چون مدّت حياتش كه به ذيل قيامت پيوند به او به سر آيد و به تشريف ادخلوها بسلام آمنين مشرّف گرديده به‌سوى حظيرهء قدس و روضهء انس پرواز نمايد مقبرهء فائض الانوار آن حضرت اين بقعهء نامدار باشد و كان اتمام هذه البقعة فى شهور سنة اربع و اربعين و تسعمائته » . 944 ه ( على اصغر حكمت ، نقش پارسى بر احجار هند ، ص 56 ، آثار الصناديد ، ص 67 ) . محمد على ، مرشدآبادى ، دكنى 1117 ه ق / 1705 م 1193 ه ق / 1779 م « سيد الاجل ، علامة الورى ، الحبر اللوذعى ، كاشف السرائر و الرّموز الازلى ، سيد محمد على مد ظل اللّه تعالى ظلال افضاله علينا و على جميع المؤمنين بلطفه الجلى » ، اين القاب را غلامحسين طباطبايى در سير المتأخرين نوشته است كه نشان‌دهندهء اثر و شهرت مولانا مىباشد . سلسله اجداد و پدر مولانا بدين شرح است : مير عبد اللّه بن مير ابراهيم ، جدّ مادرى مير محمد شفيع ، مير عبد اللّه زيدى حسينى يزدى از يزد به اورنگ‌آباد دكن نقل مكان كرده بود و همسرش دختر مير محمد شفيع بود . مولانا محمد على در اورنگ‌آباد متولد شد و تاريخ تولدش دوم رمضان 1117 ه ق است . وى در خاندان اهل علم و در محيط عالى چشم به جهان گشود و طبق معمول قرآن مجيد و كتابهاى ابتدايى را خواند و حافظه‌اى قوى و ذهنى درّاك داشت ، اشعار الفيه را خوانده بود تا آنجا كه به ديگران درس مىداد وى در سن هجده‌سالگى با بزرگان خانواده در سال 2 / 1131 ه ق عازم عتبات عاليات گرديد و مدت بيست سال در عراق و فارس با بزرگان اهل دانش در تماس بود و در شهرهاى بزرگ به تحصيل علم پرداخت . استادان او به شرح زير بوده‌اند : عالم ربّانى حاجى اسماعيل خاتون‌آبادى ؛ مولانا حاجى عبد اللّه هندى ؛ مير محمد تقى مشهدى ؛ ملا محدم صادق اردستانى ؛ مير محمد حسين نوهء ملا محمد باقر مجلسى ؛ ملا محمد